Offertecultuur stoppen!

Kunnen jullie een offerte maken? Natuurlijk maar wel graag een aantal kaders kenbaar maken.....
Steeds meer bedrijven gaan shoppen. Dit brengt het huidige economisch klimaat met zich mee. Een offerte uitbrengen betekent vaak veel werk. In ons geval: intake, brainstorm, locatie check, entertainment uitwerken, offerte schrijven; kortom een totaal plaatje moet goed overgebracht worden.

Ondernemers beseffen wat het met zich meebrengt, medewerkers van grotere bedrijven zijn er vaak nog niet aan gewend dat dit voor een bedrijf veel uren en dus geld kost.
Het gemak waarmee de offerte gevraagd wordt om daarna nog 3x te laten aanpassen en dan zonder gene van tafel geveegd wordt, zelfs als het geheel conform de kaders is, is schrikbarend.
Natuurlijk win je hier en verlies je daar, dat is all in the game en hoort bij ondernemen maar ik zou toch ook willen vragen of er serieus vooraf bedacht kan worden wat de bedoeling is zodat teleurstellingen aan beide kanten voorkomen kunnen worden!

Wij gaan intern ook eens goed kijken hoe we dit aan de voorkant kunnen tackelen, suggesties?

Herdenken....altijd!

Mijn papa en mama hebben de 2e Wereldoorlog bewust meegemaakt en heeft uiteraard grote indruk achtergelaten. Mijn vader heeft ooit de Documentatie Groep '40 - '45 opgericht waar leden herinneringen deelden, boeken ruilden, spullen verzamelden en jaarlijks 2x in het land bijelkaar kwamen. Er werd maandelijks een blad uitgegeven, gemaakt door mijn vader, gestencild werd en bijgezocht en verstuurd door mijn moeder. De huiskamer was dan maandelijks een paar dagen een soort mini drukkerij.
Later is papa hieruit gestapt en heeft een meer gespecialiseerde groep opgericht, Bulletin, geheel gericht op de Luchtvaartoorlog in '40 - '45 en weer werd de huiskamer maandelijks bezet door stapels papier! Ook deze club kwam 2 per jaar bijelkaar maar dan op een militaire vliegbasis in Nederland.

Mijn zusje en ik zijn van kinds af aan erbij betrokken geweest en gingen altijd mee naar de bijeenkomsten die grote indruk maakten. Grote mannen die van alles verzamelden en later de enorme hangaars waar de vliegtuigen in stonden en we de lunch gebruikten in de officiële officiers mess! Veel van die luchthavens bestaan inmiddels niet meer.

In Leiden heeft papa, en zijn vrienden die er altijd bij betrokken werden, ook van alles georganiseerd: er zijn belangrijke oorlogsveteranen uit Amerika en Canada overgekomen, een jaarlijkse tentoonstelling over de oorlog en bevrijding in Leiden, vaak in de Hooglandse Kerk en natuurlijk op 5 mei het Bevrijdingsbal in de Stadsgehoorzaal! De grote zaal werd met veel vlaggen omgetoverd tot een bevrijdingszaal, de bigband speelde louter muziek van Glenn Miller en zelfs de Andrew Sisters look a likes traden op. Uiteraard ontbrak Vera Lynn's W'll meet again nooit!

Diepe indruk maakt nog steeds de herdenking op mij en ik vind het storend dat er iedere keer een discussie ontstaat of dit wel door moet gaan. Natuurlijk moet dat, nu, straks en later zodat we ons bewust blijven dit dit nooit meer mag gebeuren!

Bureaucratie ten top!

Sinds een aantal maanden is een betalingstermijn van 30 dagen van kracht. Bij grote bedrijven is dat nog steeds 60 dagen, vraag mij ook af of dat ooit veranderd.
Voor een gemeentelijke instelling hebben wij ondersteuning gegeven bij een activiteit. De factuur is op 31 januari verstuurd. In maart ben ik eens gaan 'klingelen', in april de druk wat opgevoerd en vorige week een bericht gestuurd dat ik een incassobureau ging inschakelen.
De eerste keren kreeg ik bericht dat het uitgezocht werd, later dat het bij de financiële afdeling lag maar vorige week gebeurde er echt iets.
Een lange mail met een paar belangrijke mensen in de cc en wat bleek. Het factuur bedrag en het bedrag in de gemeentelijke administratie scheelde 1 cent (ja 1 cent) en daarom werd het niet betaald.
Excuses alom...en een spoed betaling maar het zal niemand verbazen: vanmorgen stond het nog niet op de rekening, ben benieuwd wat spoed betekent bij deze organisatie.

Het is natuurlijk een triest verhaal, een echte paarse krokodil, en vreselijk dat bedrijven die het goed kunnen gebruiken zolang op hun geld moeten wachten.
Ik ga u op de hoogte houden!

Update: de beide facturen zijn 3 mei betaald!

Van B naar A......

Goed bedacht van de reklamejongens, in plaats van file's en wegomleggingen gaat het nu over Bea en Alexander! Je kunt er overigens niet meer om heen; ieder reclamebureau heeft wel iets bedacht voor een klant wat breed wordt uitgedragen. Hoor net op het nieuws dat het vertrouwen is gestegen in WA, dat is mooi, we moeten immers nog pakweg een jaar of 30 met hem door.

Alle zenders en programma's besteden er aandacht aan, vanavond starten de officiële programma's en voor ons, het volk, is er menig feestje op ponton of dorpstent te bezoeken.
Morgen dus voor ecchie, dan hebben we opeens een koning & koningin en zwaaien we Beatrix weer toe als prinses. Hoop dat ze nog jaren wat meer in de luwte kan genieten.

Wat ik mij wel afvraag......

* Blijf Máxima straks te zien met wapperende haren?
* Zien we nog steeds een juichende Alexander op de sporttribune?
* Kunnen die meiden van hun gewoon lekker het redelijk anonieme leventje voortzetten?
* Houden we net zo'n spontaan Koningspaar als dat ze nu zijn als prins & prinses?

Ik benijd hen niet, misschien voor 1 dag :) maar wens hun nog een leuk & prettig leven!

Dag Bea!

Toen Beatrix de troon overnam waren er rellen in Amsterdam, dat is iedereen bekend. Ik heb geen idee of ik de troonswisseling heb gevolgd op de televisie, weet ook niet of er überhaupt feest gevierd werd, al helemaal niet of er zoveel activiteiten waren zoals nu.

Koningslied, Koningsspelen, Koningstrein, Koningsdiner, Koningsconcert, Koningsspecials, KoningsKoefnoen........Konings, ach vul zelf maar aan.
Hartstikke leuk, het geeft reuring, een economische boost en vooral veel positiviteit wat heerlijk is in deze tijden! En of we nu allemaal vallen over de tekst van het Koningslied en er spontaan nog 10 maken...who cares!

In Leiden hebben we net een paar hectische dagen achter de rug door een dreiging van een 18-jarige gek vanuit Costa Rica. Veel onrust, angst en kosten; we zijn liever op een andere manier trendingtopic. Nu maken we ons op voor een aantal dagen feest. Morgen horen ondernemers aan de Nieuwe Rijn of andere collega ondernemers hun plannen niet langer dwarsbomen en wij gezellig op een groot scherm kunnen zien hoe Willem & Máxima hun nieuwe job aanvaarden.

Laten alle gekken zich gedeisd houden, inbrekers hun tengels niet uitsteken en laat iedereen lekker genieten!

Oranje boven!

Losmaken & Loslaten

Vanaf onze geboorte zijn wij ons al aan het losmaken.....niet meer aan een handje willen lopen, zonder zijwieltjes fietsen, alleen naar school, allemaal stappen die wij herkennen door het zelf meegemaakt te hebben of door onze kinderen.

Nog later kom je in de fase van uitgaan, grenzen verleggen, zelf beslissingen nemen en dan opeens is die keuze van uit huis gaan. Zoonlief zit duidelijk in deze fase. Neemt een andere studierichting en heeft dat allemaal prima op een rijtje, is op zoek naar een eigen woonruimte en is duidelijk een volwassen kerel in het verhaal. Ik kijk ernaar en zie het gebeuren en moet gewoon even wennen.

Loslaten....ik ga het doen maar kun je hier ook een cursus voor volgen?

Minder penarie door vrouwen?

Dit weekend las ik een quote die mij triggerde:

Sylvia Toth, zakenvrouw van het jaar 1985: Als vrouwen het voor het zeggen hadden gehad, zaten we nu niet zo in de penarie. Kijk naar de 30 zakenvrouwen van het jaar in Nederland. Tot nu toe is er nog nooit eentje failliet gegaan

Zou dat waar zijn......hadden we echt minder economische problemen gehad als vrouwen op de cruciale plekken hadden gezeten? Hadden we kunnen voorkomen dat er veel bedrijven failliet gaan en dat we dagen zitten te steggelen over een tussenkabinet? Hadden we allang de huizenmarkt weer groeiend gekregen?

Ik zou graag alles met ja beantwoorden maar durf het niet volmondig. Tuurlijk zijn wij duizendpoten, snelle beslissers en maken concrete afspraken, komen die na en spreken mensen aan op hun verantwoordelijkheden. Konden we het maar laten zien maar helaas blijkt uit eerdere onderzoeken dat vrouwen niet hetzelfde beloond worden als de mannen op dezelfde positie én nemen vrouwen toch nog steeds de zorg van het gezin voor hun rekening.

Als we nu in één Gemeente eens een college in 2014 vormen van vrouwen......kunnen we het eens laten zien!