Radar Love!

Toen ik 15,16 jaar was ben ik begonnen om concerten van de Golden Earring bij te wonen. Het was in de tijd van Radar Love, wie kent het eigenlijk niet. Eerst in de Stadsgehoorzaal in Leiden, later met meerdere fans met een bus naar andere plaatsen in Nederland. De meesten meiden waren gek van George, Rinus bleef afstandelijk, Cesar immens achter zijn trommels en Barry tsja....hij was rock & roll!

Vorige week togen Ruud en ik naar Rotterdam. Drankje in de Markthal, bezoek aan de Kunsthal, hapje in de Witte de With en door naar Ahoy voor een optreden van de mannen. Het wordt nooit vol zeiden wij nog tegen elkaar toen om 19.35 uur de zaal nog bijna leeg was. Maar wat een verrassing dat tegen 20.00 uur de knasse knarren er opeens wel waren. Het voorprogramma met De Wolf was echt R&R en op zijn tijd ook echt goed!

Bijzonder om te zien dat om ons heen, brave opa’s en oma’s compleet uit hun dak gingen bij de eerste tonen van de Earring. Oma Rie naast mij zong letterlijk alle teksten mee, ik durfde niet te vragen of ze een soort groupie was geweest.

En de mannen? Rinus heeft geen moment de zaal ingekeken maar speelde de sterren van de hemel, Cesar zat machtig achter zijn drumstel, George had nog steeds dezelfde look en aandoenlijke trekken én was gewoon goed en Barry? Tsja....hij babbelt het aan elkaar, neemt een slok en nog een slok, verdwijnt af en toe van het podium maar is er scherp als hij er moet zijn.

Tot volgend jaar roept Barry aan het eind. Ik kijk Ruud aan, echt? Nou nee besluiten we, het was goed zo, we houden het vanaf nu bij Deezer!

Spaanse gezondheidszorg

Wie mij een beetje volgt weet dat ik nogal eens in de clinch lig over de gezondheidszorg in Nederland. Apothekers zien ons niet als klant en zijn mijn inziens teveel naar binnen gekeerd bezig. De huisartsenposten in het ziekenhuis maken het helemaal bont, we zijn patiënt en geen klant en dus klantgerichte service verlenen is uit den boze.

2 weken geleden ben ik even naar de huisarts geweest, had wat last van een onrustige huid op handen en voeten. Het zou een schimmel zijn, 2 zalfjes en als ik over 1,5 week nog last had moest ik maar terugkomen. Dan ben ik in Spanje dus ik hoop dat de zee ook helpt riep ik nog. Niets was minder waar. Zowel de zalfjes als de zee deden niets en klachten werden erger: wondjes en veel jeuk. Toch voor de zekerheid maar even naar de dokter.

Zo kwam ik terecht bij dr. Paz, een Spaanse dokter, 22 jaar in Nederland gestudeerd en gewoond dus kon heerlijk in het Nederlands met hem communiceren. U heeft een contact allergie: heel vervelend, ik geef u een spuit, zalf en pillen en dan moet het zo over zijn. Houdt u het in de gaten, anders moet de oorsprong onderzocht worden bij de allergoloog. En als u last blijft houden, kom dan nog even terug.
Super service, hippe manier van betalen via de IPhone en als klant behandeld!

Een paar dagen later komt zoonlief ook aan in Spanje, hij was al een paar dagen aan het proesten en het werd steeds erger, zelfs een ontsteking kwam erbij. Hup dus naar onze vriend in Torrevieja. En weer met dezelfde ervaring werd hij onderzocht, van alles geconstateerd, een antibioticakuur voorgeschreven en en passant kreeg manlief nog even een medicijn voor de zonneallergie. De hele familie onder behandeling! Topkerel en service!

En dan de apotheken: medicijnen allemaal op voorraad, vriendelijk geholpen net als een echte klant én tegen een zeer goedkoop tarief. Wat vooral ook opvalt is de zichtbaarheid. Waar je ook bent, in welk dorp dan ook, overal is dat groene verlichte kruis zichtbaar en wordt je via signing de weg gewezen. In Nederland zitten apotheken vaak verstopt in winkelcentra, slecht aangegeven, zeker bang om nieuwe klanten te krijgen.

Spanje heeft een heerlijk klimaat, zou hier best nog even kunnen zijn en gezien bovenstaande ervaring ben ik nog meer fan geworden!

Uitgeven...maar dan wel in Nederland!

Beste meneer Rutte, beste Mark,

Onlangs heb je ons gevraagd om meer geld uit te geven om de economie te stimuleren. Ik ben het daar helemaal mee eens, zowel particulieren als bedrijven. Geld moet rollen en daarmee zorgen we dat ondernemers het hoofd boven water blijven houden.

Maar Mark, het verbaast mij enorm dat van de week bekend werd dat de t-shirts van de Koningsspelen van een vriendje van Krajicek komen vanuit het Verre Oosten en dat het boek over de dromen van Nederlanders voor de Koning notabene in Duitsland is gedrukt vanwege de kosten!

Ik ben even de weg kwijt, kun jij zorgen dat wat jij ons adviseert ook wordt uitgevoerd?

Dank!

Kadootje & Pierre!

Wat een mooie verrassing.....mijn mama was het sombere weer zat en trakteerde zuslief en mij op een reisje naar de zon! Tuurlijk waren we weleens een paar dagen met elkaar weggeweest maar 8 dagen echt vakantie naar de zon hadden we nog nooit gedaan. Gran Cranaria werd de bestemming, nooit eerder geweest maar wat een heerlijk eiland! Acht dagen zon, 23 graden, veel gezien, nog meer gelachen en genoten van het heerlijke eten & drinken!

Gran Cranaria hoort natuurlijk bij Spanje en we waren ook wel benieuwd of de economische malaise ook de eilanden had bereikt. Met toeristen het hele jaar, super vriendelijk personeel en keihard werken lijkt alsof het de eilanden minder raakt dan het vasteland. Toen we spraken met een hele aardige restaurant eigenaar (een Volendammer die daar al 30 jaar woonde) vertelde hij dat het op zich nog wel meeviel maar dat bijvoorbeeld dat all inclusive gedoe bij de hotels een drama zijn voor de lokale restaurants. Logisch en heb mij dat nooit gerealiseerd. Gelukkig hadden wij geen bandje om en hebben iedere avond in een ander knijpje gegeten!

In het vliegtuig terug las ik een interview met Pierre Bokma, één van de grootste acteurs van ons land. Ik wil jullie zijn uitspraak niet onthouden: In Nederland moeten wij eens tot inzicht komen dat we weer honderd dagen moeten gaan werken en één dag feesten, in plaats van andersom. We hebben ons concept van welvaart uitgehold tot op het bot. En dan nu klagen dat we achteruit gaan.

Ik kijk terug op een heerlijk weekje, thanks Mam & Mar, en ga nu weer in volle vaart vooruit!

Trudy

Jaloers of naïef?

Ben ik naïef? De afgelopen dagen heb ik de strijd tussen Romney en Obama gevolgd met als absoluut hoogtepunt de winst vanmorgen en zijn geweldige overwinningstoespraak, zo indrukwekkend, werkelijk een kippenvel momentje.

Waarom dan naïef? Of ben ik jaloers? Jaloers op het feit dat er in Amerika 2 partijen zijn, de één wint, de ander verliest, een keiharde strijd maar daarna feliciteert men elkaar, spreekt weer over wij als Amerikanen en gaan aan de slag.

En hier? Ik was en ben reuze trots op de snelheid waar Rutte en Samson een kabinet en akkoord hebben gevormd. Maar nu het verschil met die club van Obama. In Nederland gaan we knokken, rollebollen, alles in twijfel trekken, andere partijen gaan afzeiken kortom, enorm veel energie gaat verloren die eigenlijk gebruikt zou moeten worden om iets met elkaar te bereiken. Terwijl ik dit zeg schrijf kijk ik naar Pauw & Witteman, do I need to say more?

Ik ben dus eigenlijk meer jaloers....of toch naïef?

Trudy

The place to be......

Voor mij wordt het jaar in 2 stukken gedeeld en dat is direct ook de locatie waar ik het liefst ben!
Lente en zomer zoveel mogelijk in Fryslan, herfst en in de winter in mijn hometown Leiden.
Is de splitsing zo helder? Nee, natuurlijk niet maar een voorkeur is het zeker.......

LEIDEN: Van de week werd ik geïnterviewd en toen werd er gevraagd wat mij zo trots maakt op onze stad. Niet zo moeilijk, welke stad heeft nu een eigen volkslied en hebben we dat vorige week meermalen uit volle borst meegezongen? Waar wordt er toch zo gemopperd op van alles, maar o wee als je aan de stad komt kom je aan de Leienaar! En liep ik onlangs op de zaterdagmarkt en hoorde ik een Amerikaan, vermoedelijk een expat, uitleggen dat dit de 'best Market' was die hij kon bedenken!
Ik werk veel in andere plaatsen maar nergens wordt een stad zo omarmd door zijn inwoners en staan we ervoor als een huis!

FRYSLAN: Negen jaar geleden kregen wij de kans om daar een stek over te nemen. Iedereen verklaarde ons voor gek. Wij als stadse mensen, in the middle of nothing aan de andere kant van Nederland? Ja, en het is werkelijk de beste beslissing geweest die wij ooit hebben kunnen nemen. Ja, het ligt wel op 1,5 uur rijden terwijl iedereen denkt dat je dagen onder weg bent. Ja, het is inderdaad een dorp met alleen een kerk en een café maar wel met heel veel water om ons heen. Ja, die Friesen zijn soms wat stug maar zij hebben ons wel warm omarmd als tijdelijke bewoners.

Is de scheiding zo scherp? Nee, wees niet bang, alle hoogtepunten in het voorjaar en in de zomer pakken we in Leiden heus mee maar dan snellen we naar Fryslan waar we ons onderdompelen in de Friese gewoontes en herboren terugkomen in de stad!

Juhhhh.......Oant gau!

Trudy

In de ban van IJS.......

In de ban van IJS.......

Social Media, bij de kassa, op school, bij de koffiemachine, bij Pauw & Witteman....het lijkt wel of er niets anders meer bestaat dan ijs en vorst en vooral het wel,of niet doorgaan van een Elfstedentocht. Een uniek fenomeen toch? 15 cm ijs en heel Nederland wil op weg naar Friesland, zoekt een hotel of bedenkt hoe ze tijdens het werk toch de Tocht der Tochten kunnen volgen.

Ik hoop dat hij deze keer gereden wordt, goed voor de samenhorigheid!

Misschien wel leuk als we diezelfde energie die vrijkomt bij zo'n evenement ook eens zouden kunnen gebruiken om andere zaken een boost te geven......

* Clubs die gebruik moeten maken van vrijwilligers zitten vaak met de handen in het haar....allemaal een steentje bijdragen?

* Ondernemers hebben het moeilijk.....loyaliteit naar elkaar gewoon weer tonen?

* Belangrijke zaken aandacht blijven geven en onzin zaken ignoren!

Weet u nog een mooi voorbeeld?

Veel schaatsplezier!

Trudy