De wereld verhardt maar ik wil er niet aan meedoen……

Mijn lief roept het al heel lang, de wereld verhardt. Mensen doen onaardig tegen elkaar, we kunnen ons niet meer veilig voelen en zaken die “vroeger” als vanzelfsprekend waren zijn nu soms uitzondering. Wij hebben daar stevige discussies over. Ik heb een positieve instelling en wil vaak niet zien wat hij ziet of hoort. Een soort “kop in het zand steken” gedrag, I know, maar ook dat is best fijn af en toe.

Toch kan ik er ook niet meer mee weg komen. Er worden hulpverleners belaagd, er wordt vuurwerk gegooid naar een lijkstoet, kids van 12 jaar lopen met messen en zo nog veel meer lees ik net in een artikel van politiebaas Erik Akerboom. En dan hebben we het nog niets eens over de terreur dreiging internationaal en de milieu dreiging omdat we zo slecht met ons erfgoed omgaan. Wereldleiders rollebollen over de aardkloot, het Malieveld in Den Haag houdt geen grasspriet meer over met alle protesten die we nog kunnen verwachten.

De afgelopen weken hebben we aan de kersttafels veel discussies gevoerd. Oplossen kunnen we het niet maar we vragen ons wel af hoe het komt. Waarom hadden wij ontzag voor oom agent en kwam het niet in ons op om hem tegen te spreken. Waarom kwamen wij thuis van school met een bozig verhaal over “onrecht” door de meester of de juf en werd er gewoon gezegd dat wij het er wel naar gemaakt zullen hebben. Tegenwoordig hollen ouders naar school om verhaal te halen bij diezelfde meesters en juffen die zich bedreigd voelen.  Ik hoorde een paar cabaretiers aan een talkshowtafel, geen idee meer welke, ik vind ze allemaal goed overigens, dat hun moeder vroeger precies wist wat er in hun schoolrugzak zat. Hoe kan het toch dat er nu messen en soms wapens gewoon heen en weer in gaan?

Kunnen we er iets aan doen? Alle kleine beetjes helpen immers? Elkaar aanspreken op gedrag sowieso. Draai je hoofd niet om als je iets opvalt maar zeg het gewoon, vaak krijg je goede gesprekken er door. En ouders…..pls, zorg dat de kids weer weten wat discipline, respect en de rest is. Het maakt het leven van hulpverleners, docenten en van de medemens weer een stuk aangenamer!

De laatste etappe....GO!

Ik keek er naar uit en was er ook aan toe....zomervakantie! 2 weken in Friesland op ons geliefde stekkie was voldoende om mij weer volledig op te laden voor de laatste etappe van 2013. Lieve vrienden, zon, water, Skutjes, varen, zoonlief erbij, eten, drinken, uitrusten en genieten...hét recept om het gevoel te hebben dat we weken weg zijn geweest dus missie geslaagd!

Uiteraard daar ook het nieuws gevolgd, ouderwets via de krant, iedere morgen gebracht door de buurman, maar ook via de sociale media, al is de bereikbaarheid in Friesland waar wij zitten slechter dan in menige verre vakantiebestemming. T-mobile heeft over een aantal maanden beterschap beloofd, we zullen het zien!

Ongelukken, terreurdreigingen, oorlogen, herrie tussen Wes & Louis, een wel hele snelle liefdesbaby bij Raf en weet ik wat voor onzin er allemaal nog meer beschreven werd maar ik ben ook wel blij geworden. Al zijn de economen het misschien niet met elkaar eens......er zijn signalen dat de economie een beetje hersteld, zelfs de AEX bereikte vrijdag een hoogtepunt. Natuurlijk zijn er allerlei maren te bedenken waarom het niet zo is maar ik houd mij vast aan de signalen die het glas half vol laten zijn. Fijn voor de handel, winkeliers, horeca, ondernemers en dus voor iedereen. Neen, het wordt niet meer zo als het was, geeft ook niet, als we maar weer de weg omhoog gaan volgen. Voor verschillende branches blijft het moeilijk, anders gaan werken en denken is een must!

Bij KWIK hebben we een aantal leuke projecten op de planning staan waar wij de productie voor doen. Klanten als Villa HBK, Green/Rozenhof en Symantec hebben ongoing relatiemarketing activiteiten bij ons ondergebracht. In september opent SCC hun nieuwe pand in Utrecht, gaat er een prestigieus project voor Portaal van start en is het 50 jarig bestaan van de Fac. Sociale Wettenschappen die dit groots gaan vieren. Daarna volgen producties voor Level, dat mooie pand achter het CS Leiden, een congres van het Zilveren Kruis en een kerstevenement voor Achmea. En er staan nog wat producties in potlood dus we zijn niet ontevreden maar.....er is altijd ruimte voor meer dus onze sales acties gaan gewoon door!  Samen met Iris, Lizzy, Bas, Sjors en Joshua zijn we er klaar voor!

Ik wens een ieder succesvolle laatste maanden!