De wereld verhardt maar ik wil er niet aan meedoen……

Mijn lief roept het al heel lang, de wereld verhardt. Mensen doen onaardig tegen elkaar, we kunnen ons niet meer veilig voelen en zaken die “vroeger” als vanzelfsprekend waren zijn nu soms uitzondering. Wij hebben daar stevige discussies over. Ik heb een positieve instelling en wil vaak niet zien wat hij ziet of hoort. Een soort “kop in het zand steken” gedrag, I know, maar ook dat is best fijn af en toe.

Toch kan ik er ook niet meer mee weg komen. Er worden hulpverleners belaagd, er wordt vuurwerk gegooid naar een lijkstoet, kids van 12 jaar lopen met messen en zo nog veel meer lees ik net in een artikel van politiebaas Erik Akerboom. En dan hebben we het nog niets eens over de terreur dreiging internationaal en de milieu dreiging omdat we zo slecht met ons erfgoed omgaan. Wereldleiders rollebollen over de aardkloot, het Malieveld in Den Haag houdt geen grasspriet meer over met alle protesten die we nog kunnen verwachten.

De afgelopen weken hebben we aan de kersttafels veel discussies gevoerd. Oplossen kunnen we het niet maar we vragen ons wel af hoe het komt. Waarom hadden wij ontzag voor oom agent en kwam het niet in ons op om hem tegen te spreken. Waarom kwamen wij thuis van school met een bozig verhaal over “onrecht” door de meester of de juf en werd er gewoon gezegd dat wij het er wel naar gemaakt zullen hebben. Tegenwoordig hollen ouders naar school om verhaal te halen bij diezelfde meesters en juffen die zich bedreigd voelen.  Ik hoorde een paar cabaretiers aan een talkshowtafel, geen idee meer welke, ik vind ze allemaal goed overigens, dat hun moeder vroeger precies wist wat er in hun schoolrugzak zat. Hoe kan het toch dat er nu messen en soms wapens gewoon heen en weer in gaan?

Kunnen we er iets aan doen? Alle kleine beetjes helpen immers? Elkaar aanspreken op gedrag sowieso. Draai je hoofd niet om als je iets opvalt maar zeg het gewoon, vaak krijg je goede gesprekken er door. En ouders…..pls, zorg dat de kids weer weten wat discipline, respect en de rest is. Het maakt het leven van hulpverleners, docenten en van de medemens weer een stuk aangenamer!

To remember....DHL 50 years!

25 september 2019 is het exact 50 jaar geleden dat Adrian Dalsey, Larry Hillblom en Robert Lynn met het revolutionaire idee kwamen om inklaringsdocumenten voor scheepsvracht in handbagage te vervoeren in een vliegtuig. Het betekende dat het inklaren van goederen al kon beginnen terwijl de vracht nog onderweg was. Daarmee verminderde de wachttijd in de haven aanzienlijk. Het was de start van een nieuwe industrie- die van internationaal expressvervoer- en de vliegende start van ons bedrijf DHL. Het was 25 september 1969 in San Francisco Amerika en het document werd afgeleverd in Honolulu Hawaï...............

Dit bericht zag ik voorbij komen bij oud collega Martijn Waasdorp en deed mij een heleboel flashbacks krijgen. In 1982 liep ik het kantoor van DHL in Zoeterwoude binnen, via Start uitzendbureau begon mijn carrière bij dit fantastische bedrijf. Het DHL bloed kreeg je de eerste dagen toegediend, je vond het leuk en werd part of the team of je werd er gek van en verliet snel de achterdeur. Ik bleef en met veel plezier bijna 20 jaar.

Ik heb er heel veel geleerd, óók hoe je het niet moet doen overigens. Heb er mijn intens gevoel voor customer service mogen ontwikkelen, heb er vrienden voor het leven gemaakt, heb grote delen van de wereld kunnen zien door de meest fantastische projecten, heb veel mooie feesten mee mogen maken en mede mogen organiseren, stond aan de wieg van EuroSoccer en heb dat, ook na mijn vertrek bij DHL, met ongelofelijk veel plezier en trots 25 jaar mogen organiseren, heb gehuild om collega's die we hebben verloren, ben enorm trots om te zien wat veel oud-collega's hebben bereikt, heb zoveel meegemaakt in die 20 jaar, teveel om te vertellen......

Laatst zei iemand: DHL was voor mij net zoiets als je 1e liefde, vergeten doe je het nooit. Ik koester de mooie momenten en ben blij dat ik er bij heb mogen horen.

Wens alle DHL'ers van toen ook diezelfde herinneringen én de huidige DHL'ers net zoveel plezier!