Van lamgeslagen naar strijdbaar.....

Ik had even een paar dagen nodig. Werd opgeslokt door de negatieve spiraal van het Coronavirus. Niet dat ik niet meer bezorgd ben hoor, zeker niet, maar ik laat de ongehoorzaamheid van een deel van Nederland over aan de professionals en de regering. Ik ga mij storten op waar ik mensen kan helpen nu mijn bedrijf volledig plat ligt. Natuurlijk denken we na over initiatieven voor straks maar daar heb ik een top creatief team voor! En wij allen vanuit huis, doe je mee met deze hashtag #ikbenthuis

Vorige week veel mensen digitaal gesproken. Zo ook Dena Nysten van Content Collectiv waar wij veel mee samenwerken voor allerlei projecten. Zij inspireerde mij tot het volgende......

Ik zeg altijd dat ik een verbinder ben. Ik connect mensen waar mogelijk, help ideeën te verspreiden waar ik kan. Zo ook de afgelopen dagen: het initiatief van bakker Verhoog heb ik gelinked naar andere bakkers in de regio, het idee van Plus Lammenschans breed gedeeld, vacatures doorgezet en PLNT benaderd of ze kunnen helpen met 3D printing voor apparatuur in de zorg.

Ik heb een groot netwerk, mensen kennen is het belangrijkste in je leven roep ik altijd. Dus.....ben jij op zoek naar een product, hulplijn, mensen binnen een organisatie? Laat het mij weten, dan kan ik kijken of ik jou kan helpen!

Doen! En wederom.....blijf gezond!

Lamgeslagen........

Nooit eerder dit gevoel gehad. Ik ben al weken bezig om mijn zorg te uiten en de laatste 5 dagen is dit waarheid geworden, jammer dat mijn gevoel is uitgekomen. Inmiddels ken ik 7 gevallen in mijn directe omgeving waarvan 1 zeer ernstig....

De experts weten het, toch? Maar het maakt mij onzeker dat er tegenstrijdige berichten komen vooral over de groepsimmuniteit maar ook over een wel of niet totale lock-down. De verschillende aanpak in Europa verward mij ook. Zeker nu onze directe buren op slot gaan. Groot respect voor onze regering hoe adequaat er gereageerd is en de ondersteuning voor de bedrijven, groot, klein én de ZZP’ers.

Dinsdagavond hebben we massaal geklapt voor de mensen in de zorg, terecht. Maar ik wil het breder trekken, naar alle mensen die voor ons aan het werk zijn. Ik mag toch hopen dat die vreselijke hamsteraars die waarschijnlijk ook stonden te klappen nu voorlopig thuisblijven en de vakkenvullers voor de rest van Nederland in rust hun werk laten doen?

Mijn team is thuis. Maandag heb ik kantoor op slot gedaan, de koelkast leeggehaald en zorg ik voor de vissen. Ik heb werktijdverkorting aangevraagd, we zijn druk bezig met het verzetten van alle evenementen en proberen creatieve oplossingen te vinden voor de toekomst. Straks hebben we ons 1e digitale werkoverleg, fijn dat we op die manier met elkaar iets kunnen doen. Helaas is één van onze medewerkers nog in het buitenland en heel hard bezig om naar huis te komen, we duimen!

Mijn mama kunnen we niet bezoeken uit voorzorg. We communiceren via filmpjes van de toppers van medewerkers en sturen kaartjes van foto’s van onszelf via OmaPost. Ga vandaag kijken met Martine Heruer of we nog iets anders kunnen bedenken om contact te hebben en de bewoners en medewerkers van Topaz iets te brengen.

Businesswise maak ik mij zorgen, hele grote zorgen. Lieve mensen om mij heen hebben allerlei ideeën aangebracht om te overleven. Digitale evenementen, digitale magazines en nog veel meer. We gaan ermee aan de slag maar als jij nu je thuis zit, iets creatiefs bedenkt voor ons.....ik hou mij aanbevolen!

Ik wens ons ieder veel sterkte en wijsheid. Blijf klappen voor elkaar, wees lief en begripvol!

Ik hang de Nederlandse vlag uit, jij ook?

Coronabeest blijft loeren!

Bizar...al weken is het herfst met veel regen en storm. Vandaag gaan we een soort "op slot". Wij werken allemaal thuis, ik kijk uit het raam en het is windstil, doodstil en de zon verwarmt de kamer. Alsof er niets aan de hand is, de lente wil starten en de wereld niet in brand staat, echt bizar.

Ik zeg een soort op slot. Gaat Rutte ons straks strengere maatregelen geven? Gaat Ikea ook dicht, gaan we gedwongen thuisblijven? Want serieus....als we toch denken dat we best met elkaar in de (speel)tuin kunnen gaan zitten of materiaal kunnen halen bij de bouwmarkten die vol schijnen te lopen gaat dit beest gewoon door blijven woekeren. Inmiddels 6 mensen in mijn directe omgeving zijn besmet waarvan 1 iemand echt ziek in het ziekenhuis ligt. De economie is al gevloerd, willen we deze nog een keertje aan de praat krijgen zullen we echt iets moeten gaan doen!

Lieve help.......wie gaat ons dit vertellen?

Meedoen in een hele slechte film……

Met in de hoofdrol Corona! Twee maanden geleden had nog niemand van hem of haar gehoord maar nu wereldwijd bekend. Groot verschil met een echte filmacteur, deze krijgt er geen Oscar voor.

2 dagen geleden in de ochtend heb ik een post gemaakt waarin ik duidelijk mijn zorgen vertelde en hoe ik verbaasd was hoe laconiek er mee omgegaan werd, zowel door de overheid als mijn eigen omgeving. Ruim 48 uur later staat ook Nederland op z’n kop. Strenge maatregelen, heel veel bedrijven die dreigen om te vallen, legen schappen (nee, ik ging niet hamsteren maar had gewoon geen toiletpapier meer, lieve help), reisverboden, discussies over de scholen en nog veel meer.

Ik zit in de evenementbranche en organiseer events voor de zakelijke markt maar ook in de publieke sector. De afgelopen 24 uur zijn we niets anders bezig geweest om events te verplaatsen of te annuleren, met locaties te zoeken naar alternatieven en bezoekers te informeren. Er is veel begrip, gelukkig. Maar het doet echt zoveel pijn en ik maak mij echt grote zorgen want we zijn er nog lang niet. Ons team is niet compleet; één zit er in Amerika en heeft geen idee nog hoe terug te komen, de ander zit in Mexico en ik heb geen idee hoe de vlag er daar voorstaat en diegene die de latten op zou gaan in Oostenrijk is volgende week dus gewoon op kantoor.

En verder? Mijn mama woont in Vlietwijk, kleinschalig wonen. Niet handig om daar te komen als je snottert en mama begrijpt al helemaal niet waarom we haar niet kunnen knuffelen. En precies een jaar geleden hebben we met de familie besloten eindelijk besloten om een keertje met z’n allen naar de sneeuw te gaan. Er is gespaard, genoten van de voorbereiding en je begrijpt het al, het vertrek is as zondag richting Frankrijk. Nu kan het nog maar hoe het over 24 uur is, geen idee.

Jan-Jaap de Haan heeft vandaag zijn glazen bol gebruikt om de komende week te voorspellen. Ik ben het volledig met hem eens maar weer hoop ik dat we geen gelijk hebben.

Wees lief voor elkaar en steun elkaar waar mogelijk! 

Polen...I'm so sorry!

Stedentripjes maak ik regelmatig. Met vriendinnen, met familie en vrienden. Op mijn bucket list stond al heel lang een bezoek aan Krakau, niet in de laatste plaats om het concentratiekamp Auschwitz te bezoeken. In het jaar dat ik voorzitter mag zijn van de Stichting Werkgroep Bevrijding Leiden, het 75 jaar na dato is én de KLM door hun 100ste verjaardag een mooi aanbod hadden ben ik met manlief, Manon en Ron de afgelopen dagen in deze prachtige stad geweest.

Een fietstocht met een Klaudia, een poolse die in Nijmegen nederlands heeft gestudeerd legde ons perfect uit hoe de historie van de stad was opgebouwd. Jozek vertelde in de Joodse Wijk en de Gettho’s over de periode van 1939 - 1945 en de verschrikkingen die de 65.000 poolse Joden hebben doorstaan. Malek nam ons mee naar Birkenau en Auschwitz. Met geen pen of woord te beschrijven hoe het is om daar rond te lopen. We zijn er stil van geworden en nog. Ieder kind op school moet dit blijvend verteld worden maakt niet uit van welke kleur of ras.

We hebben geproefd van de vele verschillende soorten vodka’s, het Poolse bier is lekker, de wijnen perfect en het eten subliem. Aanraders als restaurant: Morskie Oko, Trezo en The Spaghetti maar er is onwaarschijnlijk nog veel meer keus.

Op de weg terug en meer dan 100.000 stappen in de benen, realiseer ik mij dat de mensen ontzettend aardig, behulpzaam en vriendelijk waren, de straten overal echt schoon, de winkels standaard tot 21.00 uur open en....dat er nog veel meer te ontdekken is dan wij de afgelopen 5 dagen hebben gedaan.

Ik neem alle vooroordelen die ik had terug en raad iedereen aan om dit tripje ook op je lijstje te zetten!

1939-1945 opdat we nooit vergeten......