En weer aan!

I did it…….21 dagen zonder LinkedIn, Facebook, Messenger en Insta. Ik ben Twitter wel nog meer gaan waarderen als nieuwsbron; of het nu ging om de ellende in Syrië, het boerenprotest in Nederland, het WK rugby aan de andere kant van de wereld, de berichtenorkaan van Trump of die idiote ontdekking in Ruinerworld (hoe kan dit, wat hebben ze gegeten in deze 9 jaren), ik kon het allemaal volgen.

Ik gok dat de mensen die mij een beetje kennen best sceptisch op mijn bericht van 5 oktober hebben gereageerd. Die Kwik gaat dat niet redden, die staat immers altijd aan. Ik kan jullie vertellen dat het mij geen cent moeite heeft gekost, sterker, het lijkt een soort kop in het zand steken en dat is best lekker. We hebben genoten van de zon, zee en elkaar. Heerlijk gegeten en gedronken, spelletjes gedaan en heel veel gelezen. Natuurlijk vind ik het jammer dat ik jullie niet de mooie plaatjes van Calpe kon laten zien die Pim en Freek met een drone hebben gemaakt. Werkelijk fantastisch maar die houden jullie gewoon van mij tegoed.

En hoe nu verder? Ik ben weer terug, back to work, dus ik ga weer aan, ook niets mis mee. Maar ik heb wel een besluit genomen, ik ga de weekenden en de vakanties gewoon uit. Kijken of mij dat ook bevalt. Dus, na dit bericht, de vakantiekoffer leeghalen, weekend vieren en op naar een mooie werkweek inclusief de digitale wereld!

Tot maandag!

OFFLINE!

Ik sta altijd “aan”. Althans dat denken en zeggen mensen tegen mij. Denk dat het wel meevalt. Ik pak ook mijn momenten zonder de digitale wereld. Althans dat denk ik.

Na een drukke periode voor Rrrollend én een hele drukke periode die eraan komt voor KWIK piepen wij er even tussenuit. Naar onze vaste plek aan de Costa Blanca, hoog in de bergen, prachtig uitzicht en de liefste mensen om ons heen. Genieten van de omgeving, zon, elkaar, de Spaanse tapas, wijnen en de zee en…..ik ga ‘uit”.

Ik ga het gewoon doen: instagram, facebook, messenger, linkedIn…..ik zet het voor de komende weken uit. Twitter laat ik wel gewoon aan. Als nieuwsfreak kan ik de dagelijkse idiote tweets van meneer Trump niet missen.

En als jullie mij willen bereiken? Af en toe kijk ik schuin naar whatsapp, moet voldoende zijn toch?

Tot ziens!

Alzheimer rules.......

Regelmatig betrek ik jullie bij het leven van mijn mama. Zij heeft Alzheimer, geconstateerd sinds 4 jaar. Mama woont nog steeds zelfstandig. Ze is een enorm positief en een blij ingesteld mens en geniet van alles wat voorbij komt.

Zelfstandig wonen is wel betrekkelijk geworden. Mama gaat 6 dagen per week naar haar geliefde club van Topaz, 3x per dag komt de thuiszorg van Libertas haar ondersteunen, de lieve buren houden een oogje in het zeil en wij als kinderen, doen er alles aan om het zo soepel mogelijk te laten verlopen.

En toch weten we met ons hoofd dat het onvermijdelijk is dat het gaat veranderen. De indicatie is gegeven, mama gaat verhuizen naar Vlietwijk. Wanneer is nog niet bekend, gelukkig, want wij hebben echt de tijd nodig om én mama én onszelf voor te bereiden maar ook om eraan te wennen.

Heel langzaam wordt het leven van mama niet meer door haar geregisseerd maar wordt het overgenomen door de Alzheimer en dat went nooit.......

To remember....DHL 50 years!

25 september 2019 is het exact 50 jaar geleden dat Adrian Dalsey, Larry Hillblom en Robert Lynn met het revolutionaire idee kwamen om inklaringsdocumenten voor scheepsvracht in handbagage te vervoeren in een vliegtuig. Het betekende dat het inklaren van goederen al kon beginnen terwijl de vracht nog onderweg was. Daarmee verminderde de wachttijd in de haven aanzienlijk. Het was de start van een nieuwe industrie- die van internationaal expressvervoer- en de vliegende start van ons bedrijf DHL. Het was 25 september 1969 in San Francisco Amerika en het document werd afgeleverd in Honolulu Hawaï...............

Dit bericht zag ik voorbij komen bij oud collega Martijn Waasdorp en deed mij een heleboel flashbacks krijgen. In 1982 liep ik het kantoor van DHL in Zoeterwoude binnen, via Start uitzendbureau begon mijn carrière bij dit fantastische bedrijf. Het DHL bloed kreeg je de eerste dagen toegediend, je vond het leuk en werd part of the team of je werd er gek van en verliet snel de achterdeur. Ik bleef en met veel plezier bijna 20 jaar.

Ik heb er heel veel geleerd, óók hoe je het niet moet doen overigens. Heb er mijn intens gevoel voor customer service mogen ontwikkelen, heb er vrienden voor het leven gemaakt, heb grote delen van de wereld kunnen zien door de meest fantastische projecten, heb veel mooie feesten mee mogen maken en mede mogen organiseren, stond aan de wieg van EuroSoccer en heb dat, ook na mijn vertrek bij DHL, met ongelofelijk veel plezier en trots 25 jaar mogen organiseren, heb gehuild om collega's die we hebben verloren, ben enorm trots om te zien wat veel oud-collega's hebben bereikt, heb zoveel meegemaakt in die 20 jaar, teveel om te vertellen......

Laatst zei iemand: DHL was voor mij net zoiets als je 1e liefde, vergeten doe je het nooit. Ik koester de mooie momenten en ben blij dat ik er bij heb mogen horen.

Wens alle DHL'ers van toen ook diezelfde herinneringen én de huidige DHL'ers net zoveel plezier!

Ok, kom maar door met de feedback!

Het festivalseizoen is over! 15 edities, duizenden bezoekers, nog veel meer stappen op de teller en vooral veel lol. Het weer was wisselend, helaas, en is nog steeds een grote beinvloeder. 

Zaterdag jl. was de finale met Rrrollend LIVE, een waar muziekspektakel, een nieuw concept in Leiden wat goed is ontvangen.

Tegenwoordig delen we graag onze mening en geven feedback aan alles en iedereen. Dus……kom maar op: vertel ons wat je echt leuk vond, wat je echt hebt gemist, naar welke plekken we in 2020 toe moeten gaan en of Rrrollend Live ook iets voor jouw stad is.

Maar laten we wel 1 ding afspreken: laten we positieve en opbouwende feedback geven. Met modder gooien heeft geen zin, daar wordt echt niemand beter van!

En als je anoniem wilt reageren kan dat ook, stuur of een PB of stuur een mail naar info@welovefestivals.eu

Op naar een mooi 2020!

Media Nerds

Door mijn werk kom ik bij veel bedrijven en mag ik letterlijk regelmatig in hun “keuken” kijken. Dat is inspirerend, ik word daar blij van. Voor de Kennisdag van de Gemeente Leiden heb ik

samengewerkt met Restaurant Sijthoff. Zij verzorgden nl een deel van de lunch. Onlangs ben ik er langs geweest en er ging een wereld voor mij open.

Mensen met een beperking of psychische achterstand krijgen daar de gelegenheid om kennis en ervaring op te doen en hopen op deze manier een plekje in de maatschappij te krijgen, Hiske en Yvonne van Gemiva, samen met een aantal top koks, doen hier hun stinkende best om dit voor elkaar te krijgen.

Zij vertelden mij dat er naast Sijthoff, dus de horeca tak, ook een kwekerij is, een keramiek centrum en een naaiatelier, allemaal met hetzelfde doel. Ik voelde mij een beetje betrapt. Ik wist het niet, misschien wel een klein beetje, en bedacht mij dat ik daar vast niet de enige  in zou zijn.

Ze hebben uiteraard bedrijven nodig die open staan om leerlingen te willen ontvangen en te begeleiden en de bedrijven vinden is niet altijd eenvoudig. Het Koetshuis, Brasserie Park, het Prentenkabinet zijn aangehaakt, en met succes! Maar ze zoeken geen bedrijven die alleen het stempel MVO willen, dat is onvoldoende om het juiste bedrijf te zijn om mensen te willen begeleiden.

Stap 1 is uiteraard om het meer wereldkundig te maken, om de connectie met het bedrijfsleven te krijgen. Nu is er een prachtige documentaire gemaakt maar deze is niet geschikt als promotiefilm.

Dus, om gelijk maar de bekende koe bij de horens te vatten: welke studenten, filmamateurs, filmprofessionals, vloggers, start-ups of weet ik wat willen een filmpje maken van max 30 seconden waar Hiske en Yvonne hun missie mee wereldkundig kunnen maken?

Netwerken is leuk!

Sinds ik onderneem ben ik aan het netwerken. Ontbijtsessies, lunchbijeenkomsten, borrels….in alle soorten en maten. Sinds een paar jaar is daar het netwerken via de digitale kanalen bijgekomen, je kunt immers je boodschap met een groter bereik verkondigen.

Ik heb nooit een hekel gehad aan netwerken. Leuk om mensen te ontmoeten, te horen waar ze mee bezig zijn of een bedrijf te bezoeken en te zien met hoeveel passie men onderneemt. Ik heb wel een hekel aan mensen die puur netwerken voor de business, waar het op het voorhoofd gedrukt staat: ik praat met jou omdat ik zaken wil doen. Ik geloof er niet in.

Het netwerklandschap is wel aan het veranderen. De bijeenkomsten vergrijzen, de jongere generatie ondernemers ziet minder in de fysieke bijeenkomsten maar zijn heel actief via de digitale snelweg. Ik geloof wel in een goede mix én in bijeenkomsten waar meer te halen is dan dat broodje of die borrel. Onlangs ben ik lid geworden van Directeuren Netwerk Nederland, mooi om mee te maken hoe zij er invulling aan geven.

Die glazen bol gaat mij niet vertellen hoe het netwerklandschap er over 10 jaar eruit zal zien. Ik blijf maar een beetje van beide werelden profiteren dus wellicht tot snel!